Przejdź do głównej zawartości

Przemytniczka warzyw



Przemytniczka warzyw to ja, a prawą ręką mojego gangu jest ostry jak brzytwa bender😊

Mniej więcej od dwóch lat proszę, zachęcam, namawiam i tłumaczę mojej niespełna trzyletniej córce, że warzywa są pyszne i zdrowe i warto je jeść, a ona nie może w to uwierzyć. Jedyne warzywo, które toleruje jest szanowny ziemniak. Jeśli o zgrozo niepostrzeżenie wpadnie do miseczki z ukochanym rosołkiem natka pietruszki to jest ona ostrożnie wyciągana dwoma paluszkami, następnie rączka, do której należą owe paluszki kierowana jest w moją stronę i z wyrazem zniesmaczenia, a nawet odrazy wypowiadane jest głośno jedno słowo muuuucha. I ta oto mucha vel natka, albo odwrotnie, jak kto woli, ląduje w koszu tam gdzie, zdaniem mojej córci, jej miejsce.
Ale mama się nie poddała i wpadła na genialny w swej prostocie pomysł. I oto właśnie w ten sposób obok sławnego w naszej kuchni słowa muuuucha zagościło na dobre, zdecydowanie przyjemniejsze słowo blendujemy😊
Tak, to był strzał w dziesiątkę. Co prawda blendowanie warzyw do ulubionego rosołku raczej odpada, ale taka pomidorowa, ogórkowa, brokułowa i mój hit nad hity, coś z czego jestem ogromnie dumna, a raczej z siebie jestem dumna, że wpadłam na kolejny obok blendowania wspaniały pomysł. Oto drodzy Państwo królowa nad królowymi w naszej kuchni zupa krem z porów. Pomyślicie taaaaaaaa jej niespełna trzyletnia córka nie lubiąca warzyw zje krem z porów. Otóż tak i to z dokładką. Przepis banalny:
- 3-4 ziemniaki
- 2 marchewki
- pietruszka (korzeń + natka)
- seler
- 2 duże pory
- serek topiony (myślę, ze to on odwala tu większość roboty😊)
- przeprawy do smaku wedle uznania, ja używam produkowaną przez moją mamę wegetę.
Warzywa kroimy, zalewamy wodą i gotujemy ok.30-40 min., następnie dodajemy serek, gotujemy jeszcze chwilę aby się rozpuścił i na koniec blendujemy.
Zupka jest sycąca. Ja z mężem lubimy ją z grzankami, a nasze córki z kawałeczkami piersi kurczaka.

Życzę smacznego

                                                                  źródło: Internet

Zalety tego trochę niedocenianego warzywa są naprawdę duże. Zawiera sporą dawkę żelaza, ponoć większą iż buraki, witaminy C, a także naturalnego prebiotyku. Działa oczyszczająco, może być bazą do wielu potraw, a także głównym składnikiem syropów i soków. Ja do diety swych dzieci por wprowadzałam mniej więcej około pierwszych urodzin.


PS. A może Wy macie jakieś fajne pomysły na zachęcenie dzieci do jedzenia warzyw? Chętnie skorzystam.


Komentarze

  1. Sama bardzo lubię krem z porów :) A serek topiony nadaje mu fajnego smaku i kremowej konsystencji :) Ja robię dziewczynom koktajle z dodatkiem szpinaku/jarmużu/roszponki :)
    Też jestem przemytnikiem :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kolejne wyzwanie - jarmuż☺My matki - kobiety wielu profesji😉

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Witam Cię na moim blogu. Blog ten, jak wskazuje jego nazwa, chcę poświęcić pasji. Dla mnie życie to pasja. Mam nadzieję, że się polubimy. Pozdrawiam Cię i zapraszam jak najczęściej do mojego wirtualnego świata. Każdy Twój komentarz będzie dla mnie wyróżnieniem. Pozdrawiam Pasjo(m)atka 😊

Książki poświęcone dzieciom, które polecam cz. I.

Tak, książki to moja wielka pasja. Oczywiście dzieci to moja miłość – największa, nieskończona. O książkach będzie dużo na blogu, o dzieciach też 😊 . Pamiętam jak w pierwszej klasie podstawówki zapisałam się do biblioteki szkolnej to, choć byłam z tego powodu bardzo dumna i szczęśliwa, ogarnął mnie strach. Przestraszyłam się tego, co będzie gdy przeczytam już wszystkie książki jakie są na świecie 😊. Zdradzę Wam tylko, że jeszcze mi się to nie udało 😊. Dziś chciałabym polecić Wam dwie pozycje o dzieciach i rodzicielstwie, a za kilka dni postaram się pokazać Wam jeszcze dwie, ważne dla mnie książki o tej tematyce. Nie jestem wielką fanką poradników. Jeśli się już decyduję na zakup tego rodzaju lektury to długo się zastanawiam i najczęściej wertuję internet czytając wszelakie opinie lub kupuję z wiarygodnego polecenia. I właśnie z polecenia (bardzo rzetelnego) trafiła w moje ręce książka „Dziecko z bliska. Zbuduj szczęśliwą rodzinę” Agnieszki Stein. Dla mnie osobiście to k...

Doszłam do wniosku, że wszyscy powariowaliśmy. Ja dla siebie już szukam ratunku

Kilka dni temu spotkałam na zakupach znajomą, z którą zaczęłyśmy opowiadać sobie wrażenia z wakacji. Ona z trójką dzieci, ja z dwójką. Obie zgodnie stwierdziłyśmy, że nasze dzieci są zdecydowanie nadaktywne i moja znajoma zapytała właściwie samą siebie: Dlaczego one takie są? (tzw. ruchliwe, nie do upilnowania itp.) i sama odpowiedziała sobie na to pytanie stwierdzając: Chyba dlatego, że to my jesteśmy tacy nerwowi. W drodze do domu naszła mnie refleksja i stwierdziłam, że chyba wszyscy zwariowaliśmy w tym dzisiejszym świecie. No może z jakimiś wyjątkami. Moja znajoma miała rację jesteśmy nerwowi nawet Ci, którym wydaje się że nie są. Głównie wynika to z tego, że staliśmy się zadaniowcami. Każdego dnia wyznaczamy sobie cele (od wyszorowania łazienki do przebiegnięcia 5 km), które musimy zrealizować i już ten fakt powoduje, że zaczynamy odczuwać stres, który narasta gdy napotykamy problemy na drodze do realizacji naszego celu.  Sami się nakręcamy, co obserwują nasze dzieci lub co go...